บ้านผีสิงของเอ็ดดี้ เมอร์ฟี: เมื่อผีดุกลายเป็นมุกตลกใน The Haunted Mansion

ถ้าคุณคิดว่าหนังผีต้องน่ากลัวและเคร่งขรึม The Haunted Mansion หรือในชื่อไทย บ้านเฮี้ยน ผีชวนฮา จะทำให้คุณเปลี่ยนใจ หนังตลกครอบครัวปี 2003 ที่ได้เอ็ดดี้ เมอร์ฟีมานำแสดง พาเราสู่คฤหาสน์โบราณที่เต็มไปด้วยปริศนาและวิญญาณ แต่แทนที่จะหลอน กลับชวนหัวเราะ แม้คะแนนจาก TMDB จะไม่สูงนัก แต่สำหรับคอหนังครอบครัวที่อยากดูอะไรเบา ๆ เรื่องนี้ก็มีเสน่ห์ในแบบของมัน

เนื้อเรื่องย่อ (ไม่สปอยล์ตอนจบ)

จิม อีเวอร์ส (Eddie Murphy) เป็นเอเจนต์อสังหาริมทรัพย์ที่ทำงานหนักจนแทบไม่มีเวลาให้ครอบครัว วันหนึ่งเขาได้รับโทรศัพท์จากเอ็ดเวิร์ด เกรซี เจ้าของคฤหาสน์หลังใหญ่ที่ต้องการขายบ้าน จิมจึงพาซาร่าภรรยาและลูกสองคนไปดูงาน แต่เมื่อไปถึงก็เกิดพายุฝนฟ้าคะนอง ทำให้พวกเขาต้องค้างคืนที่คฤหาสน์ พร้อมกับพบว่าบ้านหลังนี้มีสิ่งมีชีวิตเหนือธรรมชาติอาศัยอยู่ ทั้งพ่อบ้านลึกลับและวิญญาณนานาชนิด ครอบครัวอีเวอร์สต้องร่วมมือกันไขปริศนาของคฤหาสน์เพื่อหาทางออก

งานการแสดงและตัวละคร

เอ็ดดี้ เมอร์ฟีในบทจิม อีเวอร์สทำหน้าที่เป็นตัวตลกหลักของเรื่องได้ดี ด้วยลีลาการแสดงที่เกินจริงและมุกตลกแบบฉบับของเขา แม้บางครั้งจะดูโอเวอร์แต่ก็เข้ากับโทนหนัง Marsha Thomason ในบทซาร่าภรรยามีบทบาทสมดุลกับความบ้าคลั่งของสามี ส่วนนักแสดงสมทบอย่าง Terence Stamp ในบทแรมสลีย์พ่อบ้านก็น่าเกรงขาม ส่วน Jennifer Tilly ในบทมาดามลีโอต้าก็เพิ่มสีสันด้วยเสียงหัวเราะแบบสะดุดหู ตัวละครเด็กอย่างลูกทั้งสองก็เล่นได้น่ารัก แต่โดยรวมแล้วทุกคนถูกบดบังด้วยพลังของเมอร์ฟี

งานกำกับ ภาพ และดนตรี

Rob Minkoff ผู้กำกับที่มีผลงานอย่าง Stuart Little และ The Lion King กำกับหนังเรื่องนี้ด้วยสายตาที่เข้าใจความสนุกของครอบครัว ภาพของคฤหาสน์ถูกออกแบบให้ดูอลังการและมีรายละเอียดแบบกอธิค แต่แสงสีที่ใช้กลับสดใสเกินไปจนลดอารมณ์สยองขวัญ ดนตรีประกอบโดย Mark Mancina ช่วยเสริมบรรยากาศได้ดี โดยเฉพาะในช่วงที่มีผีปรากฏตัว แต่ก็ไม่ถึงขั้นน่าจดจำ เทคนิคพิเศษที่ใช้ในยุคนั้นถือว่าทำได้ดีสำหรับปี 2003 แต่เมื่อเทียบกับปัจจุบันก็ดูเก่าไปบ้าง

บทวิเคราะห์จากกองบรรณาธิการ

กองบรรณาธิการมองว่า The Haunted Mansion เป็นหนังที่พยายามผสมผสานความตลกและความหลอน แต่สุดท้ายก็เอียงไปทางตลกมากกว่า แก่นเรื่องเกี่ยวกับครอบครัวและความโลภถูกสอดแทรกไว้แบบบางเบา จุดเด่นคือการได้เห็นเอ็ดดี้ เมอร์ฟีในบทบาทพ่อที่หัวเสียกับสถานการณ์ประหลาด ซึ่งก็สร้างเสียงหัวเราะได้เป็นระยะ อย่างไรก็ตาม หนังมีปัญหาด้านจังหวะการเล่าเรื่องที่บางช่วงยืดเยื้อ และมุกตลกบางมุกก็ดูเชยไปตามกาลเวลา สำหรับผู้ใหญ่ที่โตมากับหนังยุค 2000 อาจจะคิดถึง แต่เด็กยุคใหม่อาจไม่เข้าใจเสน่ห์ของมัน

สรุป

โดยรวม The Haunted Mansion เป็นหนังตลกครอบครัวที่ดูเพลิน ๆ ไม่ได้ดีเลิศแต่ก็ไม่ได้แย่ เหมาะสำหรับคอหนังที่อยากหาความบันเทิงเบา ๆ หรือชมฝีมือเอ็ดดี้ เมอร์ฟีในยุคทองของเขา ถ้าคุณคาดหวังความสยองขวัญอาจผิดหวัง แต่ถ้าอยากหัวเราะกับผีก็จัดไป